Chat with us, powered by LiveChat

Aan mij de eer om op de tweede dag van het Picnic Festival in amsterdam aanwezig te zijn. Hierbij een kort verslag van de hoogtepunten.

Evan Ratliff

Schrijver Evan Rattliff van het amerikaanse technologietijdschrift Wired vertelt over het experiment wat hij deed voor één van zijn artikelen. Hij liet zijn identiteit achter, deed zichzelf voor als iemand anders en looft een prijs uit van 5000 dollar voor de persoon die hem weet te vinden/ontmaskeren.

Direct na de start van het experiment ontstaat er een ware jacht op Evan. Er worden websites ingericht waar mensen samen op zoek gaan naar informatie over Evan. Snel blijkt hoe veel sporen wij achterlaten op internet. Binnen een dag hadden de jagers alle oude woonadressen van Ratliff boven tafel en werd er al met familieleden gebeld. Het experiment toont aan dat we een spoor van informatie over onszelf achterlaten op internet wat eenvoudig gebruikt kan worden om ons te traceren. Uiteindelijk is hij ontmaskerd dankzij een fanatieke speurder die via scripts in een facebookpagina zijn ip-adres en locatie wist te achterhalen.

De lessen zijn duidelijk: Met eenvoudige onderzoekstechnieken kan je online al ontzettend veel te weten komen over iemand, crowdsourcing is erg krachtig en werkt eigenlijk zonder beloning al en er is een nieuwe vorm van journalistiek ontstaan waarbij je lezers bij het maken van een artikel kunt betrekken. Het artikel wat het opgeleverd heeft kan je hier vinden: http://www.wired.com/vanish/2009/08/gone-forever-what-does-it-take-to-really-disappear/

Reinier de Graaf

Reinier waarschuwt voor de wereldwijde ontwikkeling dat de snelst groeiende steden in landen liggen die achterlopen zowel qua ontwikkeling als qua democratie. Terwijl in de grote steden in het westen de welvaart stijgt en het aantal inwoners stabiliseert blijft in de niet welvarende steden het inwonertal stijgen. Het feit dat deze verdeling erg uit balans is zal in de toekomst grote gevolgen hebben voor onze stedelijke gebieden.

Dennis Crowley

Dennis is oprichter en CEO van Foursquare. De basisgedachte achter de applicatie was dat je door gebruik te maken van spelelementen in Foursquare gedrag in de echte wereld kunt bewerkstelligen. De makers doen dit bijvoorbeeld door Badges toe te kennen aan mensen die bepaald gedrag vertonen. Het leuke hiervan is dat ze mensen dingen kunnen laten doen door nieuwe badges te bedenken. Als ze bijvoorbeeld een ‘Gymrat’ badge bedenken (je verdient deze badge als je 10 keer in een maand incheckt bij een sportschool) gaan er plotseling meer mensen naar een sportschool.

Crowley vertelt dat ze nu in de fase komen waarin de data die door de gebruikers wordt verzameld willen gebruiken om de actief adviezen te geven aan de foursquare gebruikers. In een ideaalsituatie zou een applicatie als foursquare continue informatie over je locatie en omstandigheden verzamelen. Helaas zijn de batterijen van de mobiele telefoons nog niet goed genoeg om dit te kunnen doen. De applicatie zal zich in de toekomst steeds meer als een personal assistent gaan gedragen die op basis van vertoond gedrag voorspellingen en adviezen voor de toekomst geeft.

Jeff Jarvis

Jarvis is een professor die zich vooral bezig houdt met de veranderende rol van media. Vroeger vervulde de media de rol van poortwachter die informatie verzamelt en die vervolgens doorstuurde naar lezers. In die tijd was nieuws een product. Tegenwoordig is content overal. Media creëren geen content, mensen creëren content en de uitdaging is voor journalisten om te kijken hoe ze toegevoegde waarde kunnen bieden. Waar nieuws vroeger een product was heeft het zich ontwikkeld naar een proces. En als het een proces is betekent dit dat het open moet zijn, er gebeurt iets, als nieuwsorganisatie vertel je wat je ziet en wat je hiervan vindt en je biedt mensen de kans om het verhaal samen met je te laten ontwikkelen. Jarvis voorspelt dat nieuws persoonlijk zal worden, iedereen krijgt zijn eigen ‘ hyper personal newsstream’ die op je omgeving, interesses, vrienden etc. is afgestemd. Nieuwsorganisaties zijn hier nog niet klaar voor. In een wereld waar ongelimiteerd aanbod is heeft het geen zin om je informatie te beschermen. Dat is zelfmoord, mensen vinden de informatie net zo gemakkelijk gratis ergens anders.

Aan het einde van zijn verhaal wordt Jarvis nog oprecht kwaad over de bedreiging van het open internet. Hij haalt hierbij onder andere de ‘net neutrality’-discussie aan en vertelt over de situatie in Duitsland waar Google gedwongen wordt om huizen in Google streetview te verpixelen. Een belachelijke situatie vind Jarvis, je kunt immers die huizen in de echte wereld ook gewoon bekijken, dus waarom niet in streetview? Hij vindt dat het internet net als de wereld van ons is. Hij eindigt met een bill of rights in cyberspace. Hoewel hij het niet per definitie eens is met alle items op de lijst vindt hij het belangrijk dat wij als internetgebruikers (en niet overheden of bedrijven als Google) samen een dergelijke lijst met principes moeten gaan opstellen.

Laat een reactie achter